در حال بارگذاری صفحه
بسیاری از کالاهای پایه — سنگآهن، زغالسنگ ککشو، قراضه، بیلت، ورق و گریدهای پلیمری — بورس متمرکز جهانی ندارند و در معاملات دوجانبه خرید و فروش میشوند. برای همین نشریات تخصصی قیمتگذاری، هر روز معاملات واقعی و پیشنهادهای خرید و فروش را جمعآوری میکنند و یک نرخ ارزیابیشده منتشر میکنند. همین نرخها مرجع قراردادهای واقعی صنعتاند و قیمت فولاد و پتروشیمی داخل ایران هم با همانها سنجیده میشود.
بخش بزرگی از ارزش بازار بورس تهران در دو گروه فلزات اساسی و محصولات شیمیایی متمرکز است، و سودآوری هر دو گروه مستقیماً به قیمت جهانی محصولشان و به نرخ ارز گره خورده است. وقتی نرخ جهانی بیلت یا پلیاتیلن حرکت میکند، اثر آن با تأخیر چند هفتهای در نرخ فروش شرکتهای داخلی و بعد در گزارش ماهانهٔ کدال آنها دیده میشود. دنبال کردن این نرخها یعنی دیدن ورودی سود قبل از آنکه در صورت مالی ظاهر شود.
نرخ ارزیابیشده قیمت یک معاملهٔ مشخص نیست، بلکه برآورد نشریه از سطح بازار در آن روز است؛ بنابراین قیمت واقعی یک قرارداد میتواند با آن فاصله داشته باشد. علاوه بر این، شرکتهای داخلی معمولاً با تخفیف نسبت به نرخ جهانی میفروشند و این تخفیف در دورههای مختلف تغییر میکند. برای همین این نرخها را باید جهتنما دانست، نه قیمت فروش قطعی.
هر نرخ طبق دورهٔ انتشار نشریهٔ خودش بهروز میشود؛ بعضی روزانه و بعضی هفتگی منتشر میشوند. تاریخ آخرین بهروزرسانی کنار هر نرخ نمایش داده میشود.
به دلیل هزینهٔ حمل، تخفیف فروش منطقهای، تفاوت گرید محصول و مهمتر از همه نرخ ارزی که برای تبدیل استفاده میشود. نرخ جهانی جهت را میگوید، نه قیمت دقیق داخلی.
سنگآهن و زغالسنگ ککشو از سمت هزینه، و بیلت و ورق از سمت درآمد. فاصلهٔ این دو گروه، تصویر حاشیهٔ سود شرکتهای فولادی را میسازد.
دادهها و ابزارهای این صفحه صرفاً جنبهٔ اطلاعرسانی و آموزشی دارند و توصیهٔ خرید یا فروش نیستند. مسئولیت هر تصمیم سرمایهگذاری بر عهدهٔ خود سرمایهگذار است.