در حال بارگذاری صفحه
صندوقهای قابل معامله در بورس (ETF) به شما اجازه میدهند بهجای انتخاب تکسهم، روی یک سبد سرمایهگذاری کنید. انواع رایج در بازار ایران عبارتاند از صندوقهای کالایی (طلا، نقره، زعفران)، صندوقهای سهامی و بخشی، صندوقهای اهرمی و صندوقهای درآمد ثابت.
دادهها و ابزارهای این صفحه صرفاً جنبهٔ اطلاعرسانی و آموزشی دارند و توصیهٔ خرید یا فروش نیستند. مسئولیت هر تصمیم سرمایهگذاری بر عهدهٔ خود سرمایهگذار است.
وقتی یک صندوق قابل معامله میخرید، در عمل سبدی از دهها نماد را با یک سفارش میخرید. این یعنی ریسک خاص یک شرکت — توقف نماد، خبر منفی، مشکل حقوقی — دیگر نمیتواند بخش بزرگی از سرمایهتان را از بین ببرد. در مقابل، صندوق ریسک کل بازار یا کل یک صنعت را حذف نمیکند و همانقدر که تکسهم در ریزش عمومی افت میکند، صندوق هم افت میکند.
اول، ارزش معاملات روزانه؛ صندوق کمگردش هنگام فروش فاصلهٔ قیمتی به شما تحمیل میکند و این هزینهٔ پنهان معمولاً بیشتر از تفاوت کارمزدهاست. دوم، پایداری بازده در چند بازهٔ متفاوت بهجای بازده یک دورهٔ منتخب. سوم، اندازهٔ صندوق؛ صندوق بسیار کوچک به ورود و خروج پول حساستر است و رفتار قیمتی پرنوسانتری دارد.
بهطور کلی توصیه نمیشود. اهرم در هر دو جهت کار میکند و در بازارهای نوسانی، حتی بدون تغییر خالص قیمت پایه، نگهداری طولانی میتواند به زیان بینجامد. این ابزار برای بازههای کوتاه و معاملهگر آگاه به ریسک طراحی شده است.
صندوق شاخصی صرفاً ترکیب یک شاخص را دنبال میکند، در حالی که صندوق سهامی فعال، مدیر آن نمادها را انتخاب میکند. اولی هزینهٔ کمتر و انحراف کمتر از بازار دارد و دومی امکان بازده بالاتر — و پایینتر — از بازار.
پس از پایان هر روز معاملاتی و قطعی شدن تابلوی بازار.
دادهها و ابزارهای این صفحه صرفاً جنبهٔ اطلاعرسانی و آموزشی دارند و توصیهٔ خرید یا فروش نیستند. مسئولیت هر تصمیم سرمایهگذاری بر عهدهٔ خود سرمایهگذار است.