گزارش تفسیری مدیریت پارسان

گروه گسترش نفت و گاز پارسیان (سهامی عام) در سال ۱۳۸۶ تأسیس و در سال ۱۳۹۰ در بورس اوراق بهادار تهران پذیرفته شد. موضوع فعالیت شرکت طبق اساسنامه شامل سرمایه‌گذاری در سهام، سهم‌الشرکه، واحدهای سرمایه‌گذاری صندوق‌ها یا سایر اوراق بهادار و انجام خدمات اجرایی، طراحی، مهندسی و مطالعات تأمین منابع مالی است. این هلدینگ به عنوان حلقه پیونددهنده پیشاپالایشی، صنایع پتروشیمی و نفت خام، نقش کلیدی در ارتقای کارایی زنجیره انرژی و افزایش ارزش افزوده دارد. شرکت با داشتن سهام کنترلی برخی از بزرگترین شرکت‌های پالایشگاهی و پتروشیمی، جایگاه منحصر‌به‌فردی در صنعت نفت و پتروشیمی کشور داراست.

گروه گسترش نفت و گاز پارسیان با در اختیار داشتن مدیریت ۶۳ درصد ظرفیت تولید اوره در ایران و تبدیل کشور به بزرگترین تولیدکننده اوره، جایگاه پیشتازی در صنعت دارد. همچنین مدیریت ۲۴ درصد ظرفیت تولید متانول و ۲۲ درصد ظرفیت فرآورش نفت خام در کشور از دیگر مزایای رقابتی این هلدینگ است. دسترسی به بازارهای پرمصرف از طریق حمل جاده‌ای و امکانات زیرساختی مناسب شرکت‌های زیرمجموعه مانند پتروشیمی‌های پردیس، شیراز، کرمانشاه و زاگرس، موقعیت رقابتی گروه را تقویت کرده است.

در دوره نه ماهه منتهی به ۳۱ خرداد ۱۴۰۵، شرکت‌های زیرمجموعه هلدینگ مقادیر قابل توجهی محصولات پتروشیمی و پالایشگاهی تولید و به بازار عرضه کرده‌اند. از جمله تولیدات واقعی شامل ۹۷۹,۸۱۷ تن آمونیاک و ۱,۶۰۹,۲۱۷ تن اوره در پتروشیمی پردیس، و مقادیر متنابهی متانول، اتیلن، بنزن و فرآورده‌های پالایشی در سایر شرکت‌ها بوده است. فروش داخلی اوره پتروشیمی پردیس مبلغ ۹,۹۱۶,۶۵۷ میلیون ریال به میزان ۳۱,۴۳۵ تن ثبت شده است. تأمین مواد اولیه اصلی نظیر گاز طبیعی از شرکت گاز و نفت خام از شرکت نفت انجام می‌پذیرد.

فعالیت شرکت تحت تأثیر قوانین کلان اقتصاد از جمله قانون بودجه کل کشور، قوانین مالیات‌های مستقیم و مالیات بر ارزش افزوده قرار دارد. نرخ تسعیر ارز برای خوراک و فرآورده‌ها بر اساس میانگین نرخ ماهانه فروش حواله مرکز مبادله ارز و طلا تعیین می‌شود. مقررات مربوط به نحوه بازگشت ارز حاصل از صادرات و رفع تعهد ارزی صادرکنندگان نیز از مؤلفه‌های مؤثر بر عملکرد شرکت است.

شرکت سود مصوب سهامداران را بر اساس مصوبات آخرین مجمع توزیع می‌نماید. منابع مالی شرکت عمدتاً از محل دریافت سود سهام از شرکت‌های فرعی و وابسته و انتشار اوراق اجاره تأمین می‌گردد که بخشی از آن صرف پرداخت سود مصوب به سهامداران می‌شود.

مدیریت هلدینگ اهداف کلانی شامل توسعه زنجیره ارزش صنایع نفت، گاز، پتروشیمی و پالایش، تنوع در منابع تأمین و بازارها به منظور کاهش وابستگی به منابع خاص، و بازنگری در ساختار مالی و سرمایه‌گذاری را دنبال می‌کند. احیای ظرفیت‌های تولید و بازسازی تأسیسات آسیب‌دیده ناشی از شرایط جنگی از برنامه‌های فوری شرکت است. همچنین اجرای طرح‌های توسعه‌ای درون‌گروهی شرکت‌های تولیدی و بررسی طرح‌های توسعه میادین گازی در دستور کار قرار دارد.

• ریسک نوسانات نرخ ارز که به دلیل تأثیر بر بهای تمام شده مواد اولیه وارداتی، کاتالیست‌ها، لوازم یدکی و تسهیلات ارزی و همچنین بر سود تقسیم‌شده شرکت‌های سرمایه‌پذیر، سودآوری هلدینگ را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
• ریسک تأمین مواد اولیه و تجهیزات ناشی از محدودیت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی و تحریم‌ها که ممکن است موجب توقف کامل خط تولید شود.
• ریسک اعتباری ناشی از عدم توانایی یا عدم تمایل طرف‌های قرارداد به ایفای تعهدات خود و مشکلات نقدینگی در سیستم بانکی.
• ریسک نقدینگی ناشی از افزایش دوره وصول مطالبات، محدودیت در تأمین مالی از بازار سرمایه و هزینه‌های بالای استفاده از فایننس خارجی.
• ریسک‌های سیستماتیک ناشی از وقوع جنگ، مناقشات خارجی و ناآرامی‌های سیاسی که بر زنجیره تأمین، لجستیک و بازارهای صادراتی اثرگذار است.
• ریسک تغییر نرخ خوراک و حامل‌های انرژی که به دلیل تصمیمات دولتی و قیمت‌گذاری دستوری، بهای تمام‌شده شرکت‌های تولیدی را تغییر می‌دهد.
• ریسک نرخ بهره که بر هزینه‌های مالی شرکت‌های زیرمجموعه و ارزش بازار اوراق بهادار اثر می‌گذارد.